نویسنده

آرشیو وبلاگ فروردین ۸٦
اسفند ۸٥

لینک ها   سايت كلوب
پرواز به سوی او

آمار وبلاگ
خروجی وبلاگ

طراح قالب لیلا سینکی
لوگو دونی

چند روز پيش كه داشتم عكساي كامپيوترو مرتب مي كردم دوباره اين عكسا رو ديدم كه چند وقت پيش دانلود كرده بودم . اون موقع خيلي تحت تاثيرش قرار گرفته بودم ولي اون زمان هنوز جايي نمي نوشتم . اين دفعه كه ديدمشون تصميم گرفتم بذارمشون اينجا .

هر وقت اين عكسا رو مي بينم ياد آهنگ " لنگه كفش " محسن چاوشي مي افتم ( البته قضاوت ارزشي نمي كنم ،  چون بعضي از اين آدما ارزششون پيش خدا خيلي بيشتر از بعضي از ماهاست فقط تشابه شرايطه ، خود شعر آهنگ

نمي دونم ....

واي به حال مسئولي كه بتونه كاري واسه اين آدما بكنه و دريغ كنه ....

واي به حال مايي كه بتونيم هر چند ناچيز ، كمكي بهشون بكنيم و دريغ كنيم ....

واي به حالمون اگه روز قيامت بهمون بگن : تو كه تو دنيا به بندة خدا رحم نكردي حالا چرا بايد خدا بهت رحم كنه ؟!

گاهي گيج مي شم . نمي دونم چيكار مي شه واسه اين دنيا كرد  . البته مي دونم يه روز يكي مياد و درستش مي كنه ، منظورم تا اون موقعه ! خيلي پيچيدس ، همه چي ....عين  يه كلافه كه هزار جاش گره خورده بعد گرفتن صد بار پيچوندنش از اون حالتايي كه آدم كمتر رغبت يا جرئت مي كنه بشينه بازش كنه . فرقش با كلاف اينه كه اونو مي ندازيش دور و ميري يه دونه ديگه مي خري ولي دنيا همين يه دونس كه هست !

امروز خبر فوت يكي از بچه هاي فاميلو بهمون دادن . فقط 25  سالش بود . ديروز ظهر از خونه رفته بيرون شبش بهشون زنگ زدن ......

پدر و مادرشم شديدا وابسته بهش .

طفلكا اصلا حال خودشونو نمي فهمن .

هر كي خبرو شنيده يه جوري شوكه شده .

حقيقتش اينه كه با اينكه هممون مي دونيم مرگ پير و جوون نمي شناسه ولي بازم هيچ كدوممون نمي تونيم تصور كنيم يه آدم جوون يهو اين طوري ....

نمي دونم . اين جور وقتا آدم حس مي كنه كه مرگ چقدر مي تونه به آدم نزديك باشه . چقدر ممكنه فرصت آدم كم باشه .

خدا رحمتش كنه

چند ساعت ديگه عيده . نمي دونم دقيقا كي . حوصلشم نداشتم برم ساعتشو پيدا كنم . چه فرقي مي كنه  . اميدوارم همه عيد و سال خوبي داشته باشن . من كه عيد مزخرفي دارم .

يعني مزخرفش كردن . حوصله ندارم

بوي عيدي بوي توپ بوي كاغذ رنگي .......

نه ديگه با هيچ چي اين زمستون سر نمي شه

هر چي آهنگ واسه زمان بچگيام بود گوش كردم

از عيد متنفرم . تقريبا هيچ عيد خوبيو يادم نمياد

چند روز پيش فرني و زويي رو خوندم . خوندن كتاباي سلينجر سخته .يه جاهايي .. خيلي جاها آدمو كلافه مي كنه البته نه هر كلافگي اي ، جور خاصي از كلافگي كه فقط به بعضيا دست مي ده ، كسايي كه اصل قضيه رو  مي گيرن كه البته ربط زياديم به اصل داستان نداره  . البته به ديدگاه هاي مذهبيش كه احتمالا ديدگاه خود سلينجرم حداقل تو يه دوره اي بوده كار ندارم به تلخ نوشتنشم همين طور . از اين نظر به نظرم خيلي تك بعدي نگاه مي كنه كه البته تلخيش  بي ربط به ديدگاهاي بوداييش نيست .  اما چيز ديگه اي هست كه اوني كه بايد بگيره مي گيره .

خودم هنوز فيلمش گيرم نيومده ببينم ولی چيزهايی که پراکنده راجع بهش خوندم و شنيدم خيلی فکرمو مشغول کرده .

اخبار همش می گه كه آره فلان مجله های خارجي و فلان سايت و شبكه و .... گفتن كه فيلم خيلی غير واقعيه و تحريف تاريخه و چه و چه و برای ايجاد جنگ روانی عليه ايران تو موقعيت فعليه و ...

ولی چيزی كه اين وسط برای من مهمه اينه كه مردم دنيا كه همه تخصصی پيگير اين قضايا نمی شن . اونا اين فيلما رو می بينن و در نهايت شناختی كه از ما پيدا می كنن از رو همين چيزاست .همون طور كه بيشتر تصور ما از مردم كشورای مختلف و اوضاع اون كشورا از روی فيلماييه كه دربارشون می بينيم .تصوری كه گاها از واقعيت دوره .

اگر ما نتونيم خودمونو از طريق رسانه هامون درست به دنيا معرفی كنيم و اگر با همچين فيلما و حركاتی درست و به موقع برخورد نكنيم تصويری از طريق اين جور فيلما كم كم در دنيا از ما بوجود مياد كه تبعاتش برامون گرون تموم می شه !

بايد باور كنيم كه امروز با جادوی رسانه ها تحريف تاريخ بيشتر از اونی كه فكر    می كنيم ساده شده و اون چيزی كه ذهنيت مردم دنيا رو عموما شكل می ده رسانه ها هستن نه كتابا .

بعضي كارا هست كه آدم مي دونه زياد دردي دوا نمي كنه ولي به هر حال انجام دادنش بهتر از انجام ندادنشه . به علاوه تو بعضي از شرايط تنها كاريه كه مي شه انجام داد ... حداقل بعد ها شرمنده وجدانت نمي شي  .

اين لينك جمع كردن امضا واسه اعتراض به تخريب مسجد الاقصي ست . تا حالا ششصد و خورده اي جمع كردن ، نسبت به آمار بچه مسلموناي اينترنت برو ضايست .....

از ما گفتن ،  ديگه خود دانيد  ...